Nieuws

GOED BEKEKEN

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink is schrijver & voormalig stadsdichter van Zutphen.
Vanuit het hart van de stad houdt ze wat ze ziet poëtisch tegen het licht.
Want als je goed kijkt, zie je méér.
Iedere week weer.

Brugklasmoeder


De toekomst van de Zutphense en Warnsveldse bibliotheken staat op het spel. De gemeente moet miljoenen bezuinigen - net als zeven jaar geleden kijkt de raad in de richting van de boekentempels. De directeur van de Zutphense bieb, Gerard Huis in ’t Veld, trekt aan de alarmbel. Ik zit voor mijn scherm om een protestvers te maken. Net als zeven jaar geleden. Geïnitieerd door oud-stadsdichter Ton Luijten, die er inmiddels helaas niet meer is, zette een aantal dichters een sonnet in elkaar. Voor wat het waard was, wij hadden het idee dat het hielp.

Maar mijn gedachten zijn nu bij mijn zoon. Hij gaat sinds een paar weken naar de middelbare school. Een nieuwe fase, een spannende tijd. Vooral voor hem en zijn lotgenoten natuurlijk. Ouders leven vanzelfsprekend mee. En sommige kunnen hun empathie enigszins overdrijven. Tot nog toe was ik bezig met werk buitenshuis en klussen die me van al te veel piekerend meeleven weerhielden. Vandaag werk ik thuis en maak ik me zorgen om de toekomst van onze bibliotheken. Ik heb zoonlief net uitgezwaaid. Een leegte maakt zich van me meester. Terwijl ik achter mijn scherm zit, pak ik vulpen en een papier.

 

Nog geen kwartier geleden: zoemer van het eerste uur.

Terwijl jij Frans hebt, zit ik in m'n ochtendkloffie

de horoscoop te spellen met een koffie.

Deze ontspanning blijkt van korte duur.

In mijn hersens dolen spookverhalen:

verdwaald, verkeersopstopping, kou –

voor ik het weet, besef ik: tijd voor jou

nu om te wisselen van leslokalen.

Dat spook van wiskunde zit voor je klas.

Ik ken haar niet, je heb haar uitgebreid beschreven.

Haar bloeddorstige blik deed jullie beven.

Ik lees verder, maar weet niet meer waar ik was.

Nou, aankleden en door, jij sportmodule.

In visioenen val je uit de touwen.

Hoop niet dat je klasgenoten onbehouwen –

Nee, aan het werk nu echt, vooruit met die notulen.

Afgemat begin ik aan mijn twaalfuurtje,

een boterham met ei – eet je nu alleen

of speel je Fortnite met je vrienden om je heen?

Ik wil meer koffie zetten, vind zo gauw geen vuurtje.

Wat gaat dat snel, je hebt nu bio, is het veel?

Aan je boekentas te zien wordt dit jaar zwaar.

Ik klop de melk op en ik doe wat aan mijn haar,

grijp naar de krant en lees, alsof ik me verveel.

Maar niets is minder waar; ik moet nog werken, dus –

verdiep ik me opnieuw in de voorspellingen voor Vissen:

'Blijf koel. Verlies u niet in muizenissen.'

 

Jij komt blij binnen, zegt 'Hallo!' en geeft een kus.

Je pakt wat drinken, legt een arm over mijn rug.

Ik heb mijn deadline niet gehaald, maar jou terug.

|Doorsturen

Ondernemend nieuws




Laatste nieuws



Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar