Nieuws

Goed bekeken

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink, voormalig stadsdichter van Zutphen, bekijkt onze stad vanuit haar schrijfkamer aan het 's Gravenhof. Zij houdt wat ze ziet poëtisch tegen het licht. Zo onderzoekt Eke sprookjes in de Hoven, flessenpost over het Waterkwartier of wanklanken uit de Muziekwijk. Om maar wat te noemen. Haar nieuws ligt op straat. Iedere week weer.

Door het lint

'Mam, ik heb het idee dat ze die boompjes martelen.' Mijn dochter spreekt duidelijke taal. We rijden over de N348 naar Lochem. Zoals wel vaker voelen we mee met de schuine meidoorns langs de weg die met palen naar de grond worden getrokken. Een kunstproject. 'Moet je kijken hoe scheef,' gaat ze verder. 'Dat is toch niet natuurlijk?! Wat als ze groeien? Dan worden ze uiteindelijk topzwaar en gaan ze dood.'

'Ik zie hier en daar al een bijna kale boom,' zeg ik. 'Kijk daar, die leeft toch niet meer?' Ik wijs naar een van de kleine twaalfhonderd exemplaren waar we aan voorbij zoeven. 'Dit is gewoon zielig.'

Kijkend naar de bomen denk ik: dáár zou ik over moeten schrijven. Tegelijkertijd weet ik dat ik dat een paar maanden geleden al deed. In een bijzin weliswaar, en met de nadruk op de kosten van de landschapskunst die werd aangelegd met geld van de Provincie: 1,6 miljoen euro. 'Potverteerders' vond ik de kunstenaar en de landschapsarchitect toen. En vooral de Provincie-ambtenaren die ertoe besloten dit project naar de praktijk te vertalen. Het begint weer te stomen tussen mijn oren. Een columnist moet een onderwerp niet meer dan eens behandelen. Bovendien rijden we inmiddels in de buurt van Lochem. Ik wil mijn dochter boekhandel Lovink laten zien en we gaan met de hond lopen. Einde gedachtenkronkels aangaande het bomenlint.

Na thuiskomst zoek ik een artikel op internet over het Roparun-monument van Joop Jansen op de begraafplaats. Ik kom terecht op de Stentor-site. Daar staat ook: Insect bedreigt Witte Lint in Zutphen; honderden bomen gekapt.

Dat zal toch niet waar zijn, schiet door me heen. Ik lees verder: 'De Perenprachtkever blijkt zeker 260 bomen van het Witte Lint in Zutphen (N348) dusdanig te hebben aangetast dat ze meteen moeten worden gekapt. De verwachting is dat het aantal bomen dat wordt geveld oploopt tot 500 of meer.'

Dus daarom ogen sommige boompjes zo dood! De kap vindt plaats vanaf dinsdag, vervolgt het artikel. De weg zal worden afgezet met beweegbare systemen en 'waar nodig worden verkeersregelaars ingezet.' Pling, daar gaat weer een ton.

Het is een poëtisch klinkend beestje, de Perenprachtkever. Als ik hem google, ontdek ik: 'De afgeplatte larven maken zigzagvormige gangen onder de bast, bij jonge bomen soms moeilijk waar te nemen. Bij flinke aantastingen sterven delen van de bast af.'

Hoe nu verder? ‘De intentie van de Provincie is om het kunstwerk te herstellen indien mogelijk, misschien in een andere vorm,’ aldus de Stentor.

 

Geachte ambtenaren, mogen de bomen dan alsjeblieft gewoon rechtop?

|Doorsturen

Ondernemend nieuws




Laatste nieuws



Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar