Nieuws

Goed bekeken

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink, voormalig stadsdichter van Zutphen, bekijkt onze stad vanuit haar schrijfkamer aan het 's Gravenhof. Zij houdt wat ze ziet poëtisch tegen het licht. Zo onderzoekt Eke sprookjes in de Hoven, flessenpost over het Waterkwartier of wanklanken uit de Muziekwijk. Om maar wat te noemen. Haar nieuws ligt op straat. Iedere week weer.

De Avonden

We kennen elkaar van dans, Lise en ik. Al een jaar of tien. We horen bij de club-van-Antonia. Antonia geeft dans-/conditietraining in de Muzehof. Lise staat altijd vooraan bij de spiegel. Ze is vertaler. Haar achternaam is Bøgh-Sørensen. Nu kunt u het raden: ze vertaalt naar het Deens. Een paar maanden geleden begreep ik dat ze bezig was met De Avonden, de beroemde roman van Gerard Reve. Tussen de rek- en strekoefeningen door bestookte ik haar met vragen. Hoe vind je het? Is het moeilijk te vertalen? Wanneer komt de Deense versie uit?

'We kunnen ook een keer een kop koffie gaan drinken,' stelde Lise hijgend voor, toen ik, woest bezweet, mijn mond opende na een choreografie met de nadruk op sprongen. Ik sloot mijn mond, knikte dankbaar.

Nu zitten we tegenover elkaar met twee cappuccino's tussen ons in. Praat wel zo makkelijk.

'Als ik vertaal, zit ik helemaal in een boek,' vertelt Lise. 'Ik lees hardop, als het goed gaat ben ik een soort van high. Het is een roes.'

Kwam ze in de roes van De Avonden? 'Ik las het voor het eerst,' zegt ze, 'nou ja, inmiddels heb ik het al zo'n vijf keer gelezen natuurlijk. Ik vind het een heftig boek. De humor van de hoofdpersoon is enigszins macaber. Hij is een goede observator, ziet hoe mensen gekleed zijn, hoe hun ruimtes eruitzien, hoe ze kijken. Enorm veel details. En het boek laat zien hoe vooruitdenkend Reve was.'

De Avonden verscheen in 1947, het verhaal ademt zinloosheid, eentonigheid en eenzaamheid. Het is geen werk dat je doet verlangen naar de jaren van wederopbouw. Ik weet dat ik het zelf als scholier in één ruk uitlas en me daarna 'triest maar voldaan' voelde.

Vond Lise het lastig om zo'n klassieker te vertalen? 'Het is heel Nederlands,' vertelt ze. 'En het weerspiegelt de tijdgeest. Dat vond ik niet altijd makkelijk om in het Deens om te zetten. Ik heb wel geprobeerd om het een facelift van de tijd te geven.' Welke ingrepen deed ze? 'Ik wilde de taal aantrekkelijk maken, iets van nu geven. Neem een woord als waterplaats, dat gebruik je niet meer. En de jenevers die hoofdpersoon Frits van Egters achterover slaat, die noem ik shots. Dat is moderner.'

Daar moet ik even over nadenken. Doe je een spiegel van de tijdgeest eer aan door de taal te moderniseren? 'Ik vind het vooral belangrijk dat de stijl intact blijft,' vervolgt Lise. 'Ik hoop dat het boek indruk zal maken in Denemarken en ook jonge lezers weet te bereiken.

Las ik maar Deens. Dan kon ik Aftenerne komende zomer meenemen op vakantie.

Ik kijk hoe laat het is: tijd voor danstraining.
'Ga je mee?' vraag ik.

'Nee,' zegt Lise. 'Ik moet nog naar de markt.'

Een korte omhelzing, een zwaai en succes met de afronding van het project.

Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven.

|Doorsturen

Uw reactie


Uw mening en tips voor de krant

Ondernemend nieuws




Laatste nieuws




Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar