Nieuws

Goed bekeken

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink, voormalig stadsdichter van Zutphen, bekijkt onze stad vanuit haar schrijfkamer aan het 's Gravenhof. Zij houdt wat ze ziet poëtisch tegen het licht. Zo onderzoekt Eke sprookjes in de Hoven, flessenpost over het Waterkwartier of wanklanken uit de Muziekwijk. Om maar wat te noemen. Haar nieuws ligt op straat. Iedere week weer.

Jimi Lee

 

Ric Stokes is opa geworden.

Natuurlijk kent niet elke lezer Ric Stokes, dus ik zal hem eerst netjes voorstellen. Ric is muzikant, woont aan de Kuiperstraat met zijn vrouw Marianne (vrolijke krullen, goedlachs) en heeft een woelig verleden dat hem naar Zutphen bracht. In het kort: hij groeide op als zwart jochie in Harlem, had een taaie doch kleurrijke jeugd (hij vertelde ooit een verhaal waarin hij, kleuter nog, door zijn tantes op sleeptouw werd genomen naar de kroeg), ging op aanraden van zijn vader - met wie hij een weerbarstige relatie had - het leger in, werd uitgezonden naar Vietnam en deserteerde.

De jaren daarna reisde hij door Europa. Hij kon immers nooit meer terug naar zijn vaderland: stoppen als US-soldaat geldt als verraad van het thuisfront, de straf van verboden terugkeer is levenslang. Tijdens een reis van noord naar zuid - liftend en treinend - kwam Ric Marianne tegen. Ze bleek een goede reden om in Zutphen te blijven.

In Nederland bouwde Ric een carrière op als musicus. Hij gaf les aan muziekschool Zwolle-Zuid, speelde in bands, schreef composities, stelde muzieklesboeken samen en startte een privéschool aan huis.

Wie vaak door de Kuiperstraat wandelt, heeft ongetwijfeld saxofoon- en dwarsfluittonen door de lucht horen dwarrelen. Rics zolderkamer is de studio waar hij muziek maakt en lesgeeft. Zijn spel vertelt veel over wie hij is. Hij kan zijn instrumenten melancholiek laten klinken, diep doorleefd met rafelranden, maar ook licht als een zonnestraal die in IJsselgolfjes uiteenspat. Hij schreef de compositie Where two rivers meet en verbeeldde tijdens een voorstelling van Vlinderwerk het samengaan van Berkel en IJssel.
Natuurlijk kent niet elke lezer het poëtisch theatercollectief Vlinderwerk, maar wegens ruimtegebrek volsta ik met deze omschrijving.
Het moet vanaf nu over een baby gaan.

Marianne en Ric kregen namelijk een zoon: Huddie. Die zoon is net vader geworden van Jimi Lee, een schattig klein mensje van nog geen twee weken oud. Vanzelfsprekend werd Ric daarmee grootvader. En dat verklaart waarom hij deze dagen breed glimlachend door het leven gaat, zó breed dat saxofoon of dwarsfluit spelen er even niet inzit: zijn mondspieren laten dat niet toe. Maar ik voorspel u: binnenkort stromen door de Kuiperstraat zoetgevooisde noten. Wiegenliedjes voor Jimi Lee. Hier is er vast één, in woorden:

 

zo teer / zo ingevouwen nog / zo klein

            zo klaar om te beginnen / zijn leven raakt je

                        teder aan / diep van binnen

                                          voel je wat / er werkelijk toe doet:

                                                           bestaan / en er voor anderen zijn

|Doorsturen

Ondernemend nieuws





Laatste nieuws



Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar