Nieuws

GOED BEKEKEN

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink, voormalig stadsdichter van Zutphen, bekijkt onze stad vanuit haar schrijfkamer aan het 's Gravenhof. Zij houdt wat ze ziet poëtisch tegen het licht. Zo onderzoekt Eke sprookjes in de Hoven, flessenpost over het Waterkwartier of wanklanken uit de Muziekwijk. Om maar wat te noemen. Haar nieuws ligt op straat. Iedere week weer.

Dreun

 

Nietsvermoedend loop ik afgelopen vrijdag tegen tienen in de richting van de binnenstad. Aan de Hovense kant van de IJsselbrug passeer ik het fonkelnieuwe uitkijkplatform waar kritiek op is omdat het in de weg zou staan van het uitzicht van menig Hovenaar.

Een uitspraak schiet me te binnen: "Ik houd niet van bergen; ze ontnemen me het zicht." Dat raakt kant noch wal, maar ja, zo werken associaties nou eenmaal.

Vanaf de brug vervolg ik mijn route naar de koffiezaak aan de Turfstraat, waar borden met steeds weer nieuwe spreuken voor de deur staan. "Onze koffie bevat geen E-nummers." Of: "Liever sterke koffie dan een slappe bordtekst". Ik ben net bezig zelf zo'n slogan te verzinnen (nog best moeilijk) als een hemeltergend langzame dreun achter me klinkt.

Een schuren, een krassen, een kraken.

Dan is het stil. Nou ja, op de gebruikelijke geluiden na. Die van auto's en een paar kwetterende mussen.

Ik kijk om. Op het eerste gezicht is er niets opzienbarends. Een stel scholieren voor het stoplicht. Auto's die passeren. Een tankende medemens.

Als ik beter kijk, zie ik dat voetgangers zich verzamelen op het pad naast de spoorbrug. Ze kijken naar iets in het water dat ik vanaf mijn stoep niet kan zien.

Ik sta in dubio. Ga ik door naar mijn koffie-afspraak of ga ik kijken wat er aan de hand is? Een werkelijke keuze is het niet: aangeboren nieuwsgierigheid veroorzaakt dwanggedrag. Ik ga dus kijken. Tijdens het oversteken word ik bijna van mijn sokken gereden door een zwarte fiets-piet. In een flits denk ik: het zal toch niet zo zijn dat Sinterklaas hier voor de derde keer aankomt?! Het weekend ervoor was de goedheiligman Zutphen binnengeloodst en de week dáárvoor had hij Warnsveld aangedaan.

Het is de sint-boot gelukkig niet, waar de toeschouwers naar kijken. Wel een enorm binnenvaartschip. Op het achterdek wappert een Duitse vlag. De kajuit is geramd, het dak ligt er bijna af.

Het groepje toeschouwers wordt groter. Meer dan een langzaam terug pruttelend schip met een gehavend dak is er niet te zien.

Achteraf lees ik dat het een Duitse dieselolie-tanker is. Hij zou na de botsing op eigen kracht afmeren bij de sluis in Eefde. Hulpdiensten rukken massaal uit, maar gelukkig is er niets aan de hand. Behalve dan dat dak. Wel zo makkelijk voor de pakjes-piet natuurlijk.

Ik kijk op mijn horloge.

"Liever de boot missen dan de koffie".

Ach ja, zo werken associaties.

|Doorsturen

Uw reactie


Ondernemend nieuws





Laatste nieuws



Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar