Nieuws

GOED BEKEKEN

Door Uitgeverij Stedendriehoek BV

Eke Mannink, voormalig stadsdichter van Zutphen, bekijkt onze stad vanuit haar schrijfkamer aan het 's Gravenhof. Zij houdt wat ze ziet poëtisch tegen het licht. Zo onderzoekt Eke sprookjes in de Hoven, flessenpost over het Waterkwartier of wanklanken uit de Muziekwijk. Om maar wat te noemen. Haar nieuws ligt op straat. Iedere week weer.

Zachtaardigheid

 

In Amsterdam bezocht ik een paar dagen het Idfa. Ik logeerde bij vrienden die vlakbij de Amstel wonen. Aan de ene kant vond ik het jammer dat wij niet zo'n internationaal filmdocumentaire-festival in Luxor en Cinemajestic hebben, aan de andere kant was het fijn weer even in Amsterdam te zijn.

Vanuit mijn logeeradres liep ik de laatste ochtend naar de supermarkt. De nacht ervoor had ik met mijn vriendin diezelfde route afgelegd. 'Kijk,' had ze gezegd, wijzend op een massief kantoorgebouw. 'Dit is nieuw, daar zijn we mooi klaar mee.'

Ik keek beter. Lichtgevende letters aan de gevel maakten duidelijk dat we langs het hoofdkantoor van de Scientology Church liepen. De entreehal oogde als een etalage met metershoge lcd-schermen, glimmende balies en een wachtkamer met fauteuils. Door de ruit las ik enkele hoogdravende teksten van Stichter L. Ron Hubbard, voormalig sciencefiction-schrijver, door spotjes verlicht.

De dag erop liepen her en der piekfijn uitgedoste gastvrouwen rond. De videoschermen vertoonden onafgebroken reclamefilms voor de kerk en bij de entreedeuren stond een bodybuilder op wacht.

Al vóór de eerste hoek kwam een man in een Scientology-hesje op me af met een folder. 'Goedemorgen, u bent welkom!' Ik pakte het glanzende papier van hem aan, knikte en liep, verdiept in mijn nieuwe lectuur, regelrecht in de armen van een breed glimlachende vrouw. 'U heeft onze informatie al zie ik.' Met een armgebaar in de richting van de bodybuilder zei ze: 'Welkom!'

Ik bedankte, liep snel lezend verder. De folder nodigde uit voor een persoonlijkheidstest. Aan de hand van vragen zou duidelijk worden wat voor karakter ik had. Binnen een uur zou… 'Hi lady,' klonk het plotseling. 'Good morning, you're invited!' Een derde hesje, nu het omhulsel van een man met een onmiskenbaar Indiaas accent. Hij versperde een moment de supermarktroute.

Ik dacht in een flits aan mijn stad. Aan de lieve jongens en meisjes die staan te flyeren voor de Hema. Om minder bedeelde kinderen naar sportclubs te krijgen of om aandacht te vragen voor het liefdadigheidswerk van Kika. En aan de krantenjongens die een eind verderop in de Beukerstraat voorbijgangers een abonnement aan proberen te smeren. 'O, u heeft de Volkskrant al? Prettige dag nog!' De Zutphense flyeraars zijn ronduit zachtaardig te noemen vergeleken met de hesjes in de hoofdstad.

Op de weg terug naar mijn logeeradres keek de bodybuilder me indringend aan. Twee van de drie hesjes deden opnieuw een poging me de Amerikaanse sektekerk binnen te lokken.

Nee, daar zijn mijn Amsterdamse vrienden mooi klaar mee.

|Doorsturen

Ondernemend nieuws





Laatste nieuws



Meest gelezen


Cartoon van de week



Buienradar